çok mutluyum. sonunda kendisi ile gurur duyduğum ve hayatımı borçlu hissettiğim alt yirmilik dişim boy gösterdi. aynı küçük çocukların “göster amcana” komutuna verdikleri tepki gibi. bu yüzden sanıyorum çok duygusal bir insanım ve napolyon benim ruh ikizim. son zamanlarda kendimle ilgili bu tür fikirlerim oldukça yoğunlaştı. tam anlamıyla evlenilecek adama evrilmiş durumdaydım (sevgilisiyle birlikte mediafire’ı sömürmekten, coenlerin filmlerini izlemekten, torrent kullanımı ve makarna sosu konularında bilgi alışverişi yapmaktan zevk alan bir adam olduğuma göre, evet bence öyleyim). olgunlaşma demiyorum ama buna, sadece realizme attığım adımlar geçmişteki benliğimi çiğniyor. aslında olgunlaşma kavramının doğru anlamında da kullanıldığını düşünüyorum. içindeki çocuğu öldüren biri mi olgundur yoksa onu hiç bırakmadan yaşamının belli kesitlerin yürütebilen biri mi? düşünün kararınızı verin.

bazı arkadaşlarım var. üç dört ayda bir görüşüyorum bu arkadaşlarımla. her seferinde bana “çok realist olmuşsun” diyorlar. “şartlar” diyorum ben de. insanlar genel olarak benimle beni konuşurken samimi değilmiş gibi geliyor bu yüzden. çünkü her seferinde az önce belirttiğim şeyi söylüyorlar, çünkü dediklerini unutuyorlar, çünkü önem vermiyorlar -ergen tripleri-. ben bu tip insanlara düşünce tembeli diyorum. ölçekte de kendimi yerleştirdiğim konuşma tembeli kısmının tam karşısındalar. böyle garip tekniklerle insanları kategorize etme huyum geçmişten geliyor. önceden de geçen günleri kendime adıma gri ölçek üzerinde değerlendirirdim. bu teknikte de bir taraf siyah, öteki taraf beyaz. etrafım insanlarla çevrili olduğu için hiçbir şey mükemmel olamaz. kötüyse bile mükemmel bir kötü değildir. herkes ve her gün gridir. ama kimi zaman açık bir gridir, kimi zaman koyulaşır ton. lan ben nelerle meşgulmuşum desem de kendime kendime, son zamanlarda açık bir tonda yaşıyorum.

saçmasapan iki paragraftı ama özür dilemiyorum. saatlerce elektriğin olmadığı bir günden ancak bunlar çıkabilirdi -fena yalanlar bunlar zaten-. bu arada evlenilecek adamı da sikeyim. içimde hala şımarık bir aslan yavrusu, arsız bir maymun ve gizemli bir japon balığı var.

ufak çapta da olsa bir tartışma yaşamıştık o gün parkta. ama güzel cevaptı mucit ilkay’ın verdiği. dünyaları sikti attı adeta.

sonra aradan sekiz yıl geçti. geldik 2008′e…

bir şubat akşamı..

kendimizce bir takım sanatsal olaylara merak salmışız.

şimdi sitenin tepesinde hayatın tek ve gerçek anlamı olarak geçen bir ifadenin turuncu harfçiklerle masumca ifade edilişi bence epey bir sanatsal değer taşıyor. yalnız olaylar derinleşmeden hatırlatayım.. albüm içerisinde ellerde skol biralarla recep ivedik flylerları önünde çekilen fotoğraflar ile halet-i ruhiyemizi açıklama babında son derece determinant.

burada da kapitalizme bir darbe vurmuşu… ahehaheha

tam bi sapıtma hali. terbiyesizlik olsun da nasıl olursa olsun. bu ne kardeşim.

seda ablamıza ve deli yürek kenan abimize yapılan bu saygısızlığı affetmemiz mümkün değil. heleloyloooyloyyy

lahmacuncu seviyesine düşen espri anlayışı alkolmetre gibi adeta. kolay gelsin trafik şube.

insanoğlu gerçekten de çok yaratıcı. yeter ki doğayla bütünleşebilsin.

insanoğlunun yaratıcılığından bahsetmiştim.

bu sanat eseriyle de tühh ananız bacınız yok mu sizin eleştirisi hakediyoruz. hee bu arada sanatın da sanatçının da anasını sikeyim.

bu hareketten sonra 5 dakika saygı duruşunda bulunup ağzımızla korna sesi çıkardık. zaten alkollüydük.

reklam olmasın diye arabanın markasını kapadım ama fiattı araba.

işte insanlığın bittiğinin resmi.

bütün bunlar olduktan sonra nasıl normal biri oldum? içkiyi nasıl bıraktım? ibret dolu bir hikaye. eğer stv ile anlaşamazsam içimde kalmasın diye buradan yayınlıyorum. şimdilik bye amk.

a night to forget bu arada.

balık etli kızların erotik bir geometrisi olduğunu düşünüyorum.
2 dakika öncesine kadar bu görselin altında temiz bi’ 40 satır vardı. ebru şallı’nın daha fazla incelmemesi gerektiğinden, nanoteknoloji ilminin bile bu kadar ince bel üretemediğinden, mazallah bir tarafı düşerse yedek parça bulamayacağından falan bahsetmiştim. sonra hepsini seçip, sildim. yiyin tribimi.

- alo, naber canım ?
- iyiyim, seni sormalı ??
- iyiyim ben de, napıyorsun
- uzanıyorum
- sesin kötü gibi, hasta mısın
- bir şeyim yok da gribim biraz
- dıt dıt dıt

bu korku bana önümüzdeki 2 ayı şevişmesiz geçirtir.

doğalını yapayını bilemem. durumları değerlendirirken yekün avantaja bakarım. gaylerle sorunum yok. gayler, gay olmaktan rahatsız değil. daha önemlisi gezegendeki gay sayısı ne kadar artarsa, straight insan başına düşen hatun sayısı o kadar artar. mantıklı olalım. hangimiz yukarıdaki abilerden birinin piyasaya dönmesini ister. aranızda hodri meydan diyen varsa, şu dakika tişörtünü sıyırıp baklavalarını saymasını tavsiye ederim. hayatı boyunca kendinden başka ağırlık kaldırmamış bir insan olarak ben 1 ( yazıyla bir) baklava saydım. eğer sizde bu durumdaysanız bilinki zamanında migros poşetlerine yardım ederek tanıştığınız eşiniz, sizi şu gay arkadaşların üstteki 2 aptomiline satar.

hahaha hepsi böyle değil. bu türden çok yok. bunlar seçmece gay, hormonlu gay diye düşünenleriniz de vardır eminim. evet, var. her şeyin incesi var, kalını var. amma velakin rakip rakiptir. kılçık gibi olan gaylerin hepsinin birden heteroseksüel olmaya karar verdiğini düşünün. sevgililerinizi şaraba ve modern caza ihale ettiğinizin resmidir. çünkü kılçık gibi gayler içli insanlardır. çok romantiklerdir lan.

bu işin matematiği budur, sevgili ahlak kumkumaları. hala homofobikseniz soyunuz yakında kurur inşallah. bir dahaki gay pride’da sorun istemiyorum.

cansu lisede erkek arkadaşıyla fransızca mektuplaşan bir kızdır. zorlu bir öss dönemi geçirir. sonunda öğrenim görmeyi çok istediği galatasaray üniversitesini kazanır (hangi bölüm olduğu size kalsın). lisede mektuplaştığı sevgilisi niyeti bozar ve olan olur. böylece cansu artık kendini sanata vermiştir. fotoğrafı seçer.

sosyal ağlarda oluşturduğu profille artık tanınmış bir fotoprafçı olur. okul gereği gidip geldi beşiktaş-ortaköy arasındaki yolda farklı çalışmalarını deviantart, facebook, myspace gibi sitelerde olan hesaplarının galerilerinde yayınlar. arada sırada model olur diğer fotoğrafçılara, bilyorsunuz bu mesleğin erbabları kendi aralarında sürpriz paslaşmalar yaparlar.

cansu’nun her anı artık anlamlıdır, konuludur. ölümsüzleştirdiği her saniye anlatımı ansiklopedilere sığmayacak anlama sahiptir. hala whopper menü yemeye devam etmesine rağmen hamburgerine farklı perspektiflerden bakmaktadır. rüyaları da artık bambaşkadır. asla konusuz sevişemez, partnerinin boxerlı, atkılı fotoğraflarını çeker.(bu olay sadece delikanlılığa bakar aslında). sıradan insanların dışında bir çizgisi vardır, farklı bir bakış açısıyla bakabilmektedir olaylara. çünkü o artık sanatçıdır. zaten az önce bahsettiğim sosyal ağlarda mesleği artist olarak geçmektedir, diğer bütün bilgilerini de yabancı dilde girer. henüz fotoğraf makinası ile vapurla kadıköy’e geçmemiş olmamasına rağmen uluslararası iş tekliflerine açıktır.

cansu böyledir, anası babası paniktedir.

not: friendfeed’e yolladığım bir cümle yazdır bunları bana. cansu cantürk ismi kurgu olsa da etrafımızda çok cansu olduğundan hayal ürünü diyemeyeceğim. mottosuz olmaz,  fotoğrafçıların çoğu gerizekalıdır.

]]> http://www.62ytl.com/11/10/2009/cansu-canturk-photography/feed/ 8 http://www.62ytl.com/17/09/2009/benim-yalniz-ve-guzel-mail-kutum/ http://www.62ytl.com/17/09/2009/benim-yalniz-ve-guzel-mail-kutum/#comments Thu, 17 Sep 2009 02:17:18 +0000 sivil itaatsiz http://www.62ytl.com/?p=1102 açmasam da bakmasam da 62ytl.com uzantılı bir mailim var. o kadar vakur o kadar kendi halinde bir mail ki spam bile gelmiyor kendisine. aynen mahallenin kopillerine takılmayan paraşüt saçlı şarışın çocuk gibi. baktım durum böyle kendisine hiç karışmıyorum. 4 ayda bir kontrol ediyorum. düne kadar 2 kere login olmuştum, ama son 48 saat içinde bi 10 kere einloginnen demişimdir herhalde. çünkü dün inboxa baktım ve her şey değişti. alfanumerik mailinden anladığım kadarıyla ismi pelin olan kızımız bana şöyle bir mail atmış :

melabaa. siteniz çok komik. mesene adresimi versem boş vakitlerinizde güldürür müsünüz.

pelin’e cevap vermedim. vermeyeceğim de. çünkü komik değiliz lan biz. komik ne be. şu amına koduğumun evreninde istebileceğim son şey belki de komik olmak. komik erkek denince aklıma direk öztürk serengil’in göbeği gelir. ne göbek ama. hem komik, hem erkek. üstelik bu bir göbek.

laf bu komik erkek mevzusuna gelmişken bir yanılgıyı düzeltmek isterim. bütün averaj ve altı hemcinslerim komik erkeğe uçan-kaçan, seçen-sıçan verir zannediyor. bu yanılgının başlıca nedeni kbmler yani “kalbi boş manken”ler. bunlar ne zaman mikrofon uzatılsa “komik olmalı”, “esprili olmalı” “güldürmeli” gibi beyanatlarda bulunurlar. tüm komik adaylarının dikkatinden kaçan bir noktaya parmak basmak isterim ki kbmler asla “aman sakın benimle sevişmesin sadece güldürsün, yanıma yatsın komiklik yapsın öyle” demezler. dememeleri başka kriter aramıyorlar anlamına gelmez. siz siz olun kegel egzersizlerini bırakmayın. seks eğlenceli ama zorlu bir cardiodur. beceremezseniz komiklik yapmak sizi kurtarmaz. bak sting’e adam kendini 1,5 saat tutabiliyormuş. şimdi ben hatun olsam eğri büğrü bir şovmene vereceğime giderim sting’e veririm. güldürmesine falan gerek yok siksin yeter.

ahahah nerelerden geldim lan buraya. ha en nihayetinde komik değilim, ama insanın kendi hakkında iyi/kötü feedback alması iyi oluyor. o yüzden sıkça kontrol ediyorum artık maili.

gün geçmiyor ki “vay a.q.” dedirten bir olayla karşılaşmayalım internette. google’ın son yediği halt bu işte. yani bugüne kadar türlü türlü ipneliklerini görsek de bu kadar büyüğünü görmemiştik. bu hareketiyle bana taksimin ünlü simalarından ramazan ablayı hatırlattı google. newcastle united forması giymiş emre belözoğlu kadar masum değiller, hiç olmazsa o “gördüğüm zencilere selam veriyorum abi” ben diyordu. ama google’ın kindarlığı bambaşka. ÖZÜR BEKLİYORUZ !

soldaki gizli kahramanımız ı.e., sağdaki mal fenerli ercik. ercik’i türkiye’nin ilk vloggerı olarak biliyoruz, çok iyi temsil ediyor ülkemizi bu alanda.

başkenti sallayan bu buluşma tam olarak ne zaman gerçekleşti bilmiyorum. bir de ı.e. epey rahatken ercik neden bu kadar tedirgin anlayamadım. ercik açık pembe tee’si ile yine hapsetmiş gözleri kendisine. eminim pek çok kız ı.e.’nin yerinde olmak istemiştir.

bu arada ı.e. gizli kahraman olduğu için suratını sansürledim ama arayıp bulmak isteyenler için kolundaki dövmeyi bıraktım. “kollarım kalındı düzelttim” şeysi ise bizim fotoğraf bizim kopirayta geçinceye kadar yaşamış olduğu bir işlemden kalan miras.

bu büyük buluşmada emeği geçen herkese bol bol teşekkür edelim. sık yaptığımız bir şey değil bu, değerini bilin.