örnekleri var mı, var. mesela kongo, sudan, malavi gibi ülkelerin halklarını hayata bağlayan tek şey angelina jolie’dir. birleşmiş milletlerin yetişemediği yerdeki her memelinin yaşama nedenidir angelina. hatta o kadar ki, bazı ülkeler kalkınma planlarını onun koşuyoluna doğru yapıyor. örneğin, nijer milli eğitim bakanlığı işi gücü bırakmış sevimli çocuk yetiştiriyor. 3-8 yaş aralığındaki ağlak çocukları, ‘büyümüşte küçülmüş tevazu sahibi inceden sevimli’ çocuk yapıp nijer sokaklarına salıyorlarmış. angelina jolie olurda nijer’e uğrarsa ve bu sabilerden birini yahut birkaçını evlat edinirse beverly hills’in botoksla güçlendirilmiş yardımseverlerinin nijer topraklarına akın edeceğini düşünüyorlar. önce ulan böyle strateji mi olur, çabuk lağvedin ülkeyi diyesi geliyor insanın. sonra alışıyor, yadırgamıyorsunuz, “kendi içinde tutarlı abi” diyorsunuz.

bir de istanbul çok değişken. kimi zaman arsız bir çocuk, kimi zaman kollarını açan bir sevgili, off amına koyim offf

bu ülkede mutlu olmak yukarıdaki gibi yaşamak-tı, artık değil. değil çünkü kesinlikle modern bir toplumuz. bunun göstergesi ne peki derseniz yaptığımız TV dizileri. farkında mısınız, artık dizilerimizde daha iyi sevişiliyor. gazetelerde dizi dönemiyle birlikte erotizmin ve şehvetin geri döndüğü yazılıyor. artık kız arkadaşlarınız da böyle cümleler kurabiliyor.

seni yatakta uyutmam

uyutma, uyumayalım. şehvet sarsın dört bir yanı, aşk şarkıları mırıldanalım. umarsızca ve eşekçe. işte bunlar modernliğin ve gelişim işaretleri. gaylere, lezbiyenlere karşı da eskisi kadar tutucu değiliz, saygı duymayı öğrendik. sevgiyi de öğrendik tabi, bütün dünyanın sevicileri, birleşin! yakında sev-iş olarak meydanlarda olacağız.

son zamanlarda thrice – eclipse dinliyorum. bugün m.g. beni aradı, ı.e. ise tanrı oldugunu iddaa ediyor.

bu yazıyla birlikte blogda yeni bir kategorinin ilk yazısını yazdım.