eskilerden bir yazı daha. bu tip hikayelerin devamı seneler sonra yine buradan gelecek, hiç merak etmeyin.
ilk olarak şu ayakta duranlardan başlayalım, önce küçüklerimi atalım diyorum ben. solda ayakta duran kişi büyük amcam demir. kendisi tiyatrocuydu, ailede de pek sevilirdi. işinde de başarılıydı oldukça, batının en tanınmış oyuncularından sayabiliriz onu. büyük törenlere davet edilirdi, kırmızı halı üzerinde yürürdü falan. arada bir beni de alırdı yanına, takılırdık amca-kuzen. şimdilerin bekımı neyse o zamanlarda da amcam öyleydi, genç kızların yüreklerini hoplatırdı. hergün üçer beşer götürürdü hatunları, beni de kapıya dikerdi yengemi gözetlemem için. 32 yaşına kadar pekçok oyunda rol aldı, daha sonra hastalığı yüzünden işlerine ara vermek zorunda kaldı. hiv virüsü taşıyordu, üç sene sonra da yengemi dul, beni amcasız bıraktı.
ortada ayakta duran melahat halam. kendisini hiçbir zaman sevmedim hatta ifrit olurdum her hareketine, aaah ahhh sen benim halam olmayacaktın bak ben sana şimdi neler yapardım diye düşündüğüm çok olmuştur kendisi hakkında. dönemin kadın hakları derneği başkanıydı, yanına kendi gibi 15-20 kadını daha alır beraber mitinglere giderlerdi, hergün kendisini televizyonlardan izlerdim, o cırtlak sesi hala kulaklarımda. sonra kocasında tarafında aile içi şiddete mağruz bırakılan kadınların yardımına koşardı, karı-koca arasına girer, kendi girdiği yetmiyormuş gibi bizi de olayın ortasına sokardı. ağzı burnu patlak kadınları eve toplardı, geceyarısı bunları döven kocaları bizim malikaneye basardı. bahçıvan nuri amcayla ben bu yüzden çok dayak yedim. kendisi hiç evlenmedi, şu an 189 yaşında ve büyükada’da kendi malikanesinde kalıyor. kendisine şöyle seslenmek istiyorum: “hala hala, bizi çektirdiklerin yetti, gelme adadan buraya, senin amına koyim ben siktiminin bakiresi, manyak hayvan azgın karı” ohhh rahatladım.
ayakta sağda duran küçük amcam cafer. kendisi tam bir maldı. dedemin bankada duran parasıyla girip baıtrmadığı iş kalmamıştı, tam bir sektör canavarıydı. yalnızca ticarette değil her konuda beceriksizdi. karıya kıza ağzı laf yapmazdı. bu yüzden hayatı boyunca bir sevgilisi bile olmadı denyonıun. mahallenin küçük çocukları tarafından taşak malzemesi seçilmişti. ufacık çocukları bunu sopalarla kovalar, yoruldukları zaman ise taş yağmuruna tutarlardı bu denyoyu. ailemizin yüz karasıydı. aynı zamande üstünde lanet vardı ibnenin. gittiği her yere uğursuzluğunu yayardı. babamın amerikan iş arkadaşı henry nin memleketinden getirdiği ford marka arabının bozulmasına sebep oldu. bu da bardağı taşıran son damla olmuştu. dedem bunu trablusgarpa savaşa yolladı. komutanlar bunu tek başına düşmanın üstüne salmış zaten, geberdi kurtulduk
oturanlardan sağda duran kişi dedem, pek bir muhterem insandı. hayatı boyunca haram paraya el uzatmadı. bizleri en iyi şekilde yetiştirmek için elinden geleni yaptı. babannemi de çok severdi. mithat paşanın çok yakın arkadaşıydı. en sevdiği şey rumeli türkülerinin bulunduğu taş plağı gramofona takıp babanemle dans etmekti. sonradan rock müziğe yöneldi, pink floyd ile beraber çalıştı falan, tam hatırlamıyorum orasını ama iyi adamdı.
sağda oturan ise babannem, adı elanor, kendisi rum orospusuydu, yaşı biraz kemale ermeye başlayınca masabaşına geçti ve pezevenkliğe başladı. sonra onun haline üzülen dedem onu bu bataklıktan kurtarıp evinin hanımı yaptı. lakin uslu durmayan babannem bu işlere el altından devam etti, dedem de karşı çıkamayacağını anlayınca “eh napalım abi, beterin beteri var” felsefesiyle hareket ederekten ona izin verdi. tez zamanda istanbulun en büyük genelev patroniçesi olan babannem bu işin ithalatına başladı. istanbula yığınla baserabyalı eflaklı boğdanlı devşirme orospular geliyordu. karaköy’de 5 şubeyle hizmet veriyordu babanemin kerane zinciri. yenimahale, laleli ve üsküdarda birer şube daha açıldı. benim düşüncelerim pek net değildi babannem hakkında, acayip bir kadındı babannem
bu kadar yırtık 62 YTL hayranları varken 
