balık etli kızların erotik bir geometrisi olduğunu düşünüyorum.
2 dakika öncesine kadar bu görselin altında temiz bi’ 40 satır vardı. ebru şallı’nın daha fazla incelmemesi gerektiğinden, nanoteknoloji ilminin bile bu kadar ince bel üretemediğinden, mazallah bir tarafı düşerse yedek parça bulamayacağından falan bahsetmiştim. sonra hepsini seçip, sildim. yiyin tribimi.
- alo, naber canım ?
- iyiyim, seni sormalı ??
- iyiyim ben de, napıyorsun
- uzanıyorum
- sesin kötü gibi, hasta mısın
- bir şeyim yok da gribim biraz
- dıt dıt dıt
bu korku bana önümüzdeki 2 ayı şevişmesiz geçirtir.
homofobi bütün coğrafyamıza yayılan çok büyük bir sorun. okul okumuş insanlar bile dünyadaki ters ilişki gerçeğini hazmedememiş durumda. cuma vaazında, içki masasında, laf arasında nerede olursa olsun bu konuya ucundan kıyısından bulaşılırsa “abi bi kere doğal değil” diye bir cümle çıkıyor ortamdakilerden birinin ağzından.
doğalını yapayını bilemem. durumları değerlendirirken yekün avantaja bakarım. gaylerle sorunum yok. gayler, gay olmaktan rahatsız değil. daha önemlisi gezegendeki gay sayısı ne kadar artarsa, straight insan başına düşen hatun sayısı o kadar artar. mantıklı olalım. hangimiz yukarıdaki abilerden birinin piyasaya dönmesini ister. aranızda hodri meydan diyen varsa, şu dakika tişörtünü sıyırıp baklavalarını saymasını tavsiye ederim. hayatı boyunca kendinden başka ağırlık kaldırmamış bir insan olarak ben 1 ( yazıyla bir) baklava saydım. eğer sizde bu durumdaysanız bilinki zamanında migros poşetlerine yardım ederek tanıştığınız eşiniz, sizi şu gay arkadaşların üstteki 2 aptomiline satar.
hahaha hepsi böyle değil. bu türden çok yok. bunlar seçmece gay, hormonlu gay diye düşünenleriniz de vardır eminim. evet, var. her şeyin incesi var, kalını var. amma velakin rakip rakiptir. kılçık gibi olan gaylerin hepsinin birden heteroseksüel olmaya karar verdiğini düşünün. sevgililerinizi şaraba ve modern caza ihale ettiğinizin resmidir. çünkü kılçık gibi gayler içli insanlardır. çok romantiklerdir lan.
bu işin matematiği budur, sevgili ahlak kumkumaları. hala homofobikseniz soyunuz yakında kurur inşallah. bir dahaki gay pride’da sorun istemiyorum.
cansu lisede erkek arkadaşıyla fransızca mektuplaşan bir kızdır. zorlu bir öss dönemi geçirir. sonunda öğrenim görmeyi çok istediği galatasaray üniversitesini kazanır (hangi bölüm olduğu size kalsın). lisede mektuplaştığı sevgilisi niyeti bozar ve olan olur. böylece cansu artık kendini sanata vermiştir. fotoğrafı seçer.
sosyal ağlarda oluşturduğu profille artık tanınmış bir fotoprafçı olur. okul gereği gidip geldi beşiktaş-ortaköy arasındaki yolda farklı çalışmalarını deviantart, facebook, myspace gibi sitelerde olan hesaplarının galerilerinde yayınlar. arada sırada model olur diğer fotoğrafçılara, bilyorsunuz bu mesleğin erbabları kendi aralarında sürpriz paslaşmalar yaparlar.
cansu’nun her anı artık anlamlıdır, konuludur. ölümsüzleştirdiği her saniye anlatımı ansiklopedilere sığmayacak anlama sahiptir. hala whopper menü yemeye devam etmesine rağmen hamburgerine farklı perspektiflerden bakmaktadır. rüyaları da artık bambaşkadır. asla konusuz sevişemez, partnerinin boxerlı, atkılı fotoğraflarını çeker.(bu olay sadece delikanlılığa bakar aslında). sıradan insanların dışında bir çizgisi vardır, farklı bir bakış açısıyla bakabilmektedir olaylara. çünkü o artık sanatçıdır. zaten az önce bahsettiğim sosyal ağlarda mesleği artist olarak geçmektedir, diğer bütün bilgilerini de yabancı dilde girer. henüz fotoğraf makinası ile vapurla kadıköy’e geçmemiş olmamasına rağmen uluslararası iş tekliflerine açıktır.
cansu böyledir, anası babası paniktedir.
not: friendfeed’e yolladığım bir cümle yazdır bunları bana. cansu cantürk ismi kurgu olsa da etrafımızda çok cansu olduğundan hayal ürünü diyemeyeceğim. mottosuz olmaz, fotoğrafçıların çoğu gerizekalıdır.
bu kadar yırtık 62 YTL hayranları varken facebook keranesinde sadece 105 adet hayranımızın olmasını aklım almıyor. 1000 hayran olunca toplanıp orgy yapacağız diyorum, hala 105 kişisiniz. join ulan!
açmasam da bakmasam da 62ytl.com uzantılı bir mailim var. o kadar vakur o kadar kendi halinde bir mail ki spam bile gelmiyor kendisine. aynen mahallenin kopillerine takılmayan paraşüt saçlı şarışın çocuk gibi. baktım durum böyle kendisine hiç karışmıyorum. 4 ayda bir kontrol ediyorum. düne kadar 2 kere login olmuştum, ama son 48 saat içinde bi 10 kere einloginnen demişimdir herhalde. çünkü dün inboxa baktım ve her şey değişti. alfanumerik mailinden anladığım kadarıyla ismi pelin olan kızımız bana şöyle bir mail atmış :
melabaa. siteniz çok komik. mesene adresimi versem boş vakitlerinizde güldürür müsünüz.
pelin’e cevap vermedim. vermeyeceğim de. çünkü komik değiliz lan biz. komik ne be. şu amına koduğumun evreninde istebileceğim son şey belki de komik olmak. komik erkek denince aklıma direk öztürk serengil’in göbeği gelir. ne göbek ama. hem komik, hem erkek. üstelik bu bir göbek.
laf bu komik erkek mevzusuna gelmişken bir yanılgıyı düzeltmek isterim. bütün averaj ve altı hemcinslerim komik erkeğe uçan-kaçan, seçen-sıçan verir zannediyor. bu yanılgının başlıca nedeni kbmler yani “kalbi boş manken”ler. bunlar ne zaman mikrofon uzatılsa “komik olmalı”, “esprili olmalı” “güldürmeli” gibi beyanatlarda bulunurlar. tüm komik adaylarının dikkatinden kaçan bir noktaya parmak basmak isterim ki kbmler asla “aman sakın benimle sevişmesin sadece güldürsün, yanıma yatsın komiklik yapsın öyle” demezler. dememeleri başka kriter aramıyorlar anlamına gelmez. siz siz olun kegel egzersizlerini bırakmayın. seks eğlenceli ama zorlu bir cardiodur. beceremezseniz komiklik yapmak sizi kurtarmaz. bak sting’e adam kendini 1,5 saat tutabiliyormuş. şimdi ben hatun olsam eğri büğrü bir şovmene vereceğime giderim sting’e veririm. güldürmesine falan gerek yok siksin yeter.
ahahah nerelerden geldim lan buraya. ha en nihayetinde komik değilim, ama insanın kendi hakkında iyi/kötü feedback alması iyi oluyor. o yüzden sıkça kontrol ediyorum artık maili.
gün geçmiyor ki “vay a.q.” dedirten bir olayla karşılaşmayalım internette. google’ın son yediği halt bu işte. yani bugüne kadar türlü türlü ipneliklerini görsek de bu kadar büyüğünü görmemiştik. bu hareketiyle bana taksimin ünlü simalarından ramazan ablayı hatırlattı google. newcastle united forması giymiş emre belözoğlu kadar masum değiller, hiç olmazsa o “gördüğüm zencilere selam veriyorum abi” ben diyordu. ama google’ın kindarlığı bambaşka. ÖZÜR BEKLİYORUZ !
soldaki gizli kahramanımız ı.e., sağdaki mal fenerli ercik. ercik’i türkiye’nin ilk vloggerı olarak biliyoruz, çok iyi temsil ediyor ülkemizi bu alanda.
başkenti sallayan bu buluşma tam olarak ne zaman gerçekleşti bilmiyorum. bir de ı.e. epey rahatken ercik neden bu kadar tedirgin anlayamadım. ercik açık pembe tee’si ile yine hapsetmiş gözleri kendisine. eminim pek çok kız ı.e.’nin yerinde olmak istemiştir.
bu arada ı.e. gizli kahraman olduğu için suratını sansürledim ama arayıp bulmak isteyenler için kolundaki dövmeyi bıraktım. “kollarım kalındı düzelttim” şeysi ise bizim fotoğraf bizim kopirayta geçinceye kadar yaşamış olduğu bir işlemden kalan miras.
bu büyük buluşmada emeği geçen herkese bol bol teşekkür edelim. sık yaptığımız bir şey değil bu, değerini bilin.
gol atmak adına alınacak en güzel haberlerden biri. futbolda golün beleşi penaltıdan atılır (kemal sunal filmlerinden birisi, sahne 104). penaltı yaptırmaksa şöyle bir olay. ceza alanına dalıyorsunuz, rakibin üstüne gidiyorsunuz, sonra topu rakibin sağından ya da solunda hızlıca atıp koşmaya başlıyor, koşarken de kendinizi rakibe takıp yere atlıyorsunuz. hakem penaltıyı veriyor, artık iş sadece siz ve kaleciye kalmış.
benim çektiğim penaltılarda kaleciler hep kaleye gol yemek için geçiyor nedense. iş sadece bana kalıyor bu yüzden. bazen ters köşe, bazen düz köşe farklı farklı pozisyonlarda atıyorum golümü. çok da golcü biri değilim ama rahat atıyorum penaltıları.
penaltı işi aslında sadece konsantrsyon işi. hangi köşeye vurmanız gerektiğinin kararını topun daha başına gelmeden vermelisiniz. sonra o kararınıza sadık kalarak topu olabildiğince sert ve düzgün bir şekilde o köşeye vurmalısınız.
atılacak daha çok penaltı var. futbol yaşamımın ise başlarındayım zaten. çok mutluyum gelecek için. biraz frikik de çalışmam lazım aslında.
bu bir penis büyütücü post’u değildir. zira vvolgança gibi tırt bloglardaki gibi yazıları burada bulamazsınız, bu gibi blogların okuru iseniz siktirin gidin lütfen. fotoğrafın ne olmadığından bahsetmiştim, ne olduğuna geleyim. pc’mdeki onlarca adsız.jpg dosyasından biri. ab’ye girememizin sebebi niye bu diyecek kadar aptal olamazsınız, çünkü yukarıdaki myspace user’ının ilk saniyede alamancı olduğunu anlamalıydınız.
türk kadını beyaz donlu erkeği sevmiştir hep, eminim david beckham gibi tangayla dolaşan totoşların posterlerini duvarlarına asan ergenler 3-5 sene sonra bu tip adamların sevgilisi olacak. sonra türk kadınlığı devam edecek.
sanata bakış açımı hiç bir topraktan olmaya eleştirtmedim, eleştirmem. eleştirsem de sikime takmıyorum havalarına girerim, eleştirmen iflah olmaz. çok seviyorum iflah olmaların önüne çektiğim setleri.
asla iflah olmayan hatunlar vardır ki onlar en tehlikeli grupturlar kanımca. yeni tanışmanıza rağmen sabah tebessümüyle size günaydın der. sonra küçük dünyada onu uzatmalısıyla yakalarsınız, her şey yerine oturur gecelerindekileri ertesi sabahtan itibaren görmek istemeyen biri için. size uzaktan bakar iflah olmayan. japon bakışlarıdır bunlar.
taproot – gift albümünü baştan dinliyorum. 10 küsürlü yaşlarımın başındayken de hala da iyi albüm bu.
emotional times, I’m just fine.
üstüden transit geçtiğimiz kadınlardan başka bir de bizim üzerimizden geçen kadınlar var. beraber yaslandığımız duvarların aurasından geçerken kötü olduğumuz yerlerle dolu istanbul, ama biliyorum ki o duvarlar eskiyor ben de unutuyorum inceden. önceleri her saniye nefesimi kesen anımetrik nesneler artık ara sıra flashbackleri tetiklemekle yetiniyorlar.
en fenası şeydi. düştüğüm yerde stencilin vardı.
hayatsal penaltıları hiç kaçırmadım bugüne kadar, tam bir tecrübe abidesi oldum. yaşım da biraz ilerlediği için gece işlerini klasik müzikle görüyorum artık. eskiden olsa metal müzik türevleri ve iğrenç bira şişeleriyle uyanırdım kalabalık sabaha. kusan kusardı, kusmayan kusmazdı. heyecanlar aynı olsa da tarzlarımız değişti zamanla galiba. çok dert etmiyorum, yaşlanmak doğanın gereği olarak gerçekleşen bir şey.
bir önceki yazımda verdiğim sözü tutacak halim yoktu zaten. yeter ki gecelerimiz burak kut videokliplerinden az da olsa farklı olsun.
bye bye baby, dont be long, i worry about you, when you’re gone
son sözüm şimdilik budur.
bu parmakların ne işlere yaradığını bilen bilir ama çok az kişi farketmiştir ki akademisyenlerin hepsi selamet partisi akımından gelmekte. sevgili akademisyenlerim, pek değerli hocalarımız genellikle anlatımlarında madde sıralamaları yaparken “biiiir” diye lafa başlayıp başparmaklarını gösterirler. halbuki normalde insanlar bir sayı olan “bir”i gösterirken uzatarak “biiir” demeyiz ve işaret parmağımızı gösteririz. ama akademisyenlerimiz öyle yapmıyor. dikkatli olun onlarla konuşurken.
bazı şeyler az garip, bazı şeyler garip değil, bazılarının ise gariplikle alakası yok. bu bazı şeylerin toplamı da her şey ediyor. hayatın garip olup olmadığını merak edip filozof kesilenler için işte bütün soruların cevabı bu.
millet iş bulamıyorum diye ağlıyor kriz ortamında ancak time dergisi yönetimi bir öküz sürüsünü çalıştırmaktan hiç de beis duymuyor. neymiş efendim, en etkili insanlar listesiymiş. tamam, iyi, güzel, hoş, buraya kadar her şey tatlı. peki biz nasıl listede olmayız amına koyim. eline kaz verip 2 km ileri götür deyip de 100. metrede ilk kazı, 200. metrede ikinci kazı, 400. metrede de kendini kaybedecek insanlar nerelere geliyor görüyoruz. bize karşı yapılmış bu ibneliğe de sessiz kalmayın.
- suratında sürekli rahatsız bir ifade var, hep böyle misin?
- seviştikten sonraki ilk 20dk çok rahat oluyorum, geri kalan zamanda ereksiyon halindeyim.
en nefret ettiğim şey tanımak amaçlı sorulan sorular sanırım. cezalandırıyorum soranları kendi çapımda. soru dediğin, “aç mısın?”, “içelim mi?”, “gitsek mi ya” formunda olmalı.
ankaralı değil angaralılardan bahsediyorum, sonra başıma olmadık işler açılıyor.
bunlarla konuşmayın. orgazm sigarasını yakıp kendimi tarihin en ünlü kompozitörlerinin passacaglialarına bırakmışken ve üstelik bunu da belirtmişken çişim geldi şeklinde bi yanıt verebiliyorlar.
seçiçi olun, angaralılardan uzak durun !
fotoğraf myspaceden, üzerinde hiç oynamadım. alt kısımda sessizlik kemikler & isyan yazıyor. ben bir şey çıkaramadım ama elbet çıkaran olur. var mı bu gizemli arkadaşları tanıyan ??
bu arada hayır, soldaki selçuk şahin’in lise dönemlerindeki hali değil.