mücadele bu iki nezih muhit arasında sefer yapan otobüste gerçekleşmeli… neyin mücadelesi derseniz ona alt paragrafta değinicem, yazıya tersten başlamak istedim.
memleketim giderek alternatifleşiyor. bakırköy hardcore pride, taksim ist krieg, gaziosmanpaşa emo scene, ümraniye tehditkar metali, true maslak black metal, hapçı kadıköy thrash metal ameleliği gibi terimler kimi entel ağızlara sakız olmuş. gurur murur kalmamış millette vallahi. hele bir de tophane teknocusu diye bir terim var ki dile getirene buradan karanfiller sunarım… çiğnesin, gitsin kokusu.
kadıköy’de malın teki sattığı korsan cd’lerdeki müziklerden etkilenip tipini geberik grunge yıldızı ve götürdüğü hatunların sayısının haddi hesabı olmayan -vatan gazetesi bunu bumin doğrusöz’e sordu ama cevap alamadı- kurt cobain’e benzetmiş olabilir… cümleyi uzun bulup anlamayanlar için tekrarlıyorum… kadıköyde cobain tipli bir adam vardı korsan cd satan. evet, böyle bir adam olabilir ama karşı yakada, mediciyeköyde varg vikernes tipli bir adamın olmasını gerektirmez bu. mecidiyeköy’e giden her otobüste rastlayabilirsiniz o adam, biraz şansınızı zorlayın. benim tahminim varg’a benzemesi onu üniversiteli kızlar için benzersiz kılıyor -halbuki adam varga benziyor ahahah- veee evlerine atıyorlar. adam da her gün farklı evde kalıyor ama işi mecidiyeköyde. farklı yerlerden mecidiyeköye gelmek zorunda kalıyor. farklı geceler, farklı orgazmlar, farklı otobüs hatları… her şey farklı adamın hayatında, değişmeyen tek şey var. o da mecidiyeköy.
beni düşündüren metalci kızlar… hangisine aids, hepatit b, bel soğukluğu gibi hastalıkları bulaştıracağını şaşırmış durumdalar. üzülüyorum ya.
