Kategoriler
Human Race Must Be Destroyed

naber

merhaba. doğum günü partinize gelmeyeceğim. yılbaşı partinize de. veda ya da hoşgeldim partilerinizde de bulunmayacağım. sizinle ilgisi yok. sizi seviyorum. bazen. gerçekten. günün birinde tutulacak el, ağlanacak omuz ya da sikilecek kafaya ihtiyacınız olduğunda orada olacağım. siz yine de şansınızı fazla zorlamayın. diğer taraftan sizinle beraber barlara bahçelere gelip, arkadaşlarınızla arkadaş olmamı beklemeyin. ben bir münzeviyim. ve partilerim, en estremum haliyle iki kişiliktir. keşke size bunun bir çeşit sosyal rahatsızlık olduğunu söyleyebilseydim. keşke kendime üzülseydim ve işbu ortamlara penetre olabilmek için antidepresanların dibine vuruyor falan olsaydım. dillendirdiğim vakit anlamanız daha kolay olurdu. ben sadece yalnızım. zavallı değilim. dışarıda ilgimi çeken hiçbir şey yok. ve kalabalık söz konusu kalabalık olduğunda kitle imha silahlarının yararlı buluşlar olduğunu düşünüyorum. birbirine karışan boktan parfümleriniz onlarca megatonluk enerjiyle yanarak maviler ve kırmızılar halinde yeni bir ozon oluşturuyor. yağlı pastel güzellemelerimde. bu da benim sanat anlayışım.

Kategoriler
A Day to Remember

doğum günleri

bunları kutlamak çok yaygın bir hal aldı. herkes kutluyor. hediyeler alınıyor. parti planları yapılıyor. “belki parti sonrası kız düşürürüm”cüler o güne özel temiz iç çamaşırları giyiyorlar. bayanlar zaten olası bir kaza ihtimaline karşın herzaman temiz iç çamaşırı giyerler. black metalci kızlar ve 68’in çicek kızları hariç tabi ki.

işin beni düşündüren kısmı aslında bu konuda türk kızıl komünistlerinin duruşu. bu herifler de camel paketleriyle, yeşil parkalarıyla iştirak ediyorlar bu doğum günü organizasyonlarına. hatta bazen doğum günü çocuğu bile oluyorlar. okulu bitince bask yöresinde gerilla eğitimi alacak kolektiflere birşey demiyorum*. onlar sınıfın tek kurtuluşu, böyle işlere girmezler. marks, engels diye yanıp tutuşan birçok djonov kardeşim, bir yıl daha yaşlanmasını kutluyor amına koyayım. olur mu öyle şey. nerde kaldı marksist diyalektik nerde kaldı metafiziği inkar eden devrimci ruhu. sistemin işlediği her bir fazla dakika için oturup ayrı ayrı ağlamaları gerekirken her geçen yılın aynı gününü kutluyor bu menşevik puştlar.

liman-iş sendikasına bağlı sapır sapır ölmekte olan internet sörfçüsü güverte kaynakçılarına sesleniyorum; gençler doğum günü falan kutluyor, siz ekmek yiyemezken onlar pasta yiyor. hatta şampanya bile içiyorlar. öyle kitle lideri, arazi vitesi falan beklemeyin. bi de mola noktalarına bırakılmış sendika fasiküllerinden uzak durun. illa meşkale istiyorsanız gorki’nin anasını deneyin.