Kategoriler
A Night to Forget

cansu cantürk photography

MAL

cansu lisede erkek arkadaşıyla fransızca mektuplaşan bir kızdır. zorlu bir öss dönemi geçirir. sonunda öğrenim görmeyi çok istediği galatasaray üniversitesini kazanır (hangi bölüm olduğu size kalsın). lisede mektuplaştığı sevgilisi niyeti bozar ve olan olur. böylece cansu artık kendini sanata vermiştir. fotoğrafı seçer.

sosyal ağlarda oluşturduğu profille artık tanınmış bir fotoprafçı olur. okul gereği gidip geldi beşiktaş-ortaköy arasındaki yolda farklı çalışmalarını deviantart, facebook, myspace gibi sitelerde olan hesaplarının galerilerinde yayınlar. arada sırada model olur diğer fotoğrafçılara, bilyorsunuz bu mesleğin erbabları kendi aralarında sürpriz paslaşmalar yaparlar.

cansu’nun her anı artık anlamlıdır, konuludur. ölümsüzleştirdiği her saniye anlatımı ansiklopedilere sığmayacak anlama sahiptir. hala whopper menü yemeye devam etmesine rağmen hamburgerine farklı perspektiflerden bakmaktadır. rüyaları da artık bambaşkadır. asla konusuz sevişemez, partnerinin boxerlı, atkılı fotoğraflarını çeker.(bu olay sadece delikanlılığa bakar aslında). sıradan insanların dışında bir çizgisi vardır, farklı bir bakış açısıyla bakabilmektedir olaylara. çünkü o artık sanatçıdır. zaten az önce bahsettiğim sosyal ağlarda mesleği artist olarak geçmektedir, diğer bütün bilgilerini de yabancı dilde girer. henüz fotoğraf makinası ile vapurla kadıköy’e geçmemiş olmamasına rağmen uluslararası iş tekliflerine açıktır.

cansu böyledir, anası babası paniktedir.

not: friendfeed’e yolladığım bir cümle yazdır bunları bana. cansu cantürk ismi kurgu olsa da etrafımızda çok cansu olduğundan hayal ürünü diyemeyeceğim. mottosuz olmaz,  fotoğrafçıların çoğu gerizekalıdır.

Kategoriler
A Night to Forget

akademisyen baş parmağı

bu parmakların ne işlere yaradığını bilen bilir ama çok az kişi farketmiştir ki akademisyenlerin hepsi selamet partisi akımından gelmekte. sevgili akademisyenlerim, pek değerli hocalarımız genellikle anlatımlarında madde sıralamaları yaparken “biiiir” diye lafa başlayıp başparmaklarını gösterirler. halbuki normalde insanlar bir sayı olan “bir”i gösterirken uzatarak “biiir” demeyiz ve işaret parmağımızı gösteririz. ama akademisyenlerimiz öyle yapmıyor. dikkatli olun onlarla konuşurken.